Geçen hafta öyleden önce bir işimden dolayı Karaumur caddesinden bedestene doğru iniyordum bir şahsın yola doğru işaretler edip bağırdığını duydum.
Olay yerine yaklaşınca yerde arabanın çarpıp öldürdüğü bir sokak köpeğinin başında, yanında bulunan birkaç kişiye kadının arabası ile köpeğe çarptığını öldürdüğünü, durmadan gittiğini anlatmaya çalışıyordu.
Şahıs orta yaşlarda bir kişi idi hem anlatmaya çalışıyor hem de ağlayarak, bu da can diye feryat ediyordu.
Hayvan için yapacak bir şey yoktu, zavallı köpekçik ölmüştü. Biraz oyalandıktan sonra oradan ayrıldım.
Bu durum beni derinden etkiledi ve birkaç gün olayı düşündüm, insan olmak başka şey, insancıl olmak başka şeydi.
İnsanlar tüm bencillikleri ile yaşamımızı beraber sürdürdüğümüz dünyayı kendi malları gibi görmeleri sonucu dünyayı diğer yaratılanlarla paylaşmak zorunda olduklarının farkında değillerdi.
Orada çarpılan ve öldürülen bir insan olsaydı kazayı yapan şahıs bu kadar duyarsız olamazdı, tabi ki devlet yönetenler de bu kadar duyarsız olmazdı.
İnsanlardaki düşünce, ne olacak ki sonuçta bir köpek deyip geçmeleri insanlık gelişimini tamamlayamadığının en büyük göstergesidir.
İnsanlar ne zaman ki bu dünyanın bizlere ait olmadığının bilincine varacaklar o zaman tüm sorunlar kendiliğinden düzelecektir.
İnsanlar kendilerini her zaman diğer canlılardan üstün görmüşler ve onların sahipleri olduğunu sanmışlardır.
Burada insanların kendilerinin dışındaki tüm varlıkları köleleri gibi görme kültürlerinin de etkisi vardır.
İnsanın insana köleliği hemen yemen dünyaya gelmelerinden beri vardır, bu durum son iki yüz yıl da değişmiş olmasına karşılık diğer canlılarla ilişkilerinde değişen bir şey olmamıştır.
Bu sakat anlayışın olması insanın diğer canlılara saygı ve hoş görülü bakmasını önlemektedir.
Saygısız ve bencil insan, beraber yaşamak zorunda olduğu hayvanlara, ağaçlara, otlara, çiçeklere, böceklere de saygı duymamaktadır.
Onların yok olması için elinden geleni yapmaktadır.
İnsan hala insan olmayı başaramamış kendini üstün bir şey olarak görmekte ve bu durum aileden ve toplumdan her zaman geçer akçe bulmaktadır.
Dünya ne zaman ki üzerinde yaşayan sayıca çok fazla olmuş olan insan soyunun doğada bulunan diğer yaratılmışlardan farkı olmadığını anladığı zaman düzelecek ve huzura kavuşacaktır.
Arabanın çarpıp öldürdüğü köpeğin başında ağlayan o asil insan gibi olduğumuzda hem kendimiz hem dünya düzelecektir.
Dileğim insanların bir şey olmadıklarını anladıkları günlerin çabuk gelmesi dileğiyle.
‘’insanlığı değiştirmeyi düşünür; ama hiç kimse önce kendini değiştirmeyi düşünmez.’’ Tolstoy
Selam ve saygılarım ile
İsmail YOLERİ
21.01.2022
