Türk milleti olarak zengin bir dile sahibiz.

Son dönemlerde ortaya çıkan ve bilinmeyen bazı güzel kelimeler ile tanıtıştık.

Hiç ummadığım anda karşıma bir kelime çıktı; manquer

Ama yine de Fransızcadaki bazı kalıp kelimelerin yerini hiçbiri tutmuyor.

Tesadüf eseri rastlanan her şeyin kendine has güzelliği vardır.

Manquer; özlemek, eksik olmak anlamına gelen Fransızca bir fiildir.

"Tu me manques" "seni özledim" yerine "bende eksiksin" olarak çevrilir.

Bence Türkçede karşılığı yok.

Daha doğrusu hissedilemeyen hiçbir şeyin hiçbir dilde karşılığı yoktur.

Bende eksiksin, bana eksiksin, yetmiyorsun diye bir yığın farklı ifade de kullanılabilir.

Hissedilen değişmez ama belki daha iyi ifade edilir.

Bu kelimenin bir benzeri de Yunacada vardır.

"Mu lipis" dersin: bana eksiksin. Bazı insanlara Türkçe de "özledim" demek bana daha güzel geliyor. Özlem bence eksik kalan bir kelime.

Özlemek, özüne yakın olmasını istemektir; birinin yokluğuna pasif olarak maruz kalmak değil, aktif olarak onun burada oluşunu arzulamaktır.

Özlem ve eksikliği tek bir potada eritecek bir kelime varsa onu kabul edebilirim.

Manquer kalıbına geri dönelim fiil öğrendiğim kadarıyla Fransızca'da var olan bir kalıptır.

Özlemek yerine, hiç sahiplenmeyen, ama inanılmaz sevgi dolu bir ifade kullanılmıştır: "eksikliğini hissediyorum".

Bu anlam, kelimenin değerini arttırır bir yandan..

Öyle herkese söyleyemezsiniz, iki gün görmediğiniz bir arkadaşınız içinizde midir ki eksikliğini hissedesiniz, parçanız olmuş mudur ki?

Ancak ve sadece en değerli olanlara söylenen sözdür.

Çünkü sadece onlar eksikliklerinin hissedileceği kadar kıymetlidirler.

Eksikliğini hissediyorum, sen benim kalbimdesin gibi bir sözdür.

Bu kalıp ilan ı aşktan daha kuvvetlidir.

Öyle aşklar var ki saman alevi gibi içinize girmeden dıştan yakar giderler.

Bu ise aşktan başka bir şeydir, sevgidir.

Hem de güçlü bir sevgi.

Kalbinizde, bedeninizde yerini alan, eliniz, kolunuz, bacağınız, belki gölgeniz gibi, orada olduğunu fark etmeseniz de eksikliğini hissedeceğiniz, hatta eksikliğinin dehşet vereceği bir kişiye duyulan.

Sevgili diye anmaktır belki o kişiyi sevgilim yerine. Sevginin en duru, en yalın, en masum haliyle. Sahiplenmeden, korkmadan, karşılık beklemeden.