Günlerdir hepimizin gündeminde deprem var. Kahramanmaraş’ta yaşanan ve çevresindeki on ili etkileyen o kocaman facia.

Asrın felaketi.

Bunun böyle adlandırılmasında pek çok etken var tabii. Depremden birebir etkilenen insanlar, deprem koşulları, koordinasyonda yaşanan sıkıntılar… Kaybettiğimiz canlarımız. Demiştim ya bölgede yaşayan pek çok arkadaşım vardı.

Onlardan haber alana kadar yutkunamadım bile. Çektiğim nefes ciğerlerime inmedi hiç. Gözlerim bir boşluğa çivilendi. Orada olmak istedik. Kilometrelerce öteden bir haber beklerken fark ettim… Beklemek beni hiçbir zaman bu kadar zorlamamıştı.

Hiçbir şey yapmadan beklemek, hiçbir şey yapmamak hiç elimi kolumu böyle sıkı bağlamamıştı bu günlere kadar. Güzel haberler de duyduk çok şükür. Ekiplerimizin bir an bile dinlenmeden çalıştığına şahit olduk. Bir vatandaşımızı daha sağ şekilde hastaneye uğurlarken yaşadıkları sevinci izledik. Umutlandık.

Her gün, enkazdan sağ olarak çıkarılan vatandaşlarımızı gördükçe umutlandık. Onlardan güç bulduk. Her birinin iyi olduğu haberi geldikçe gözümüzün yaşı durdu. Ne sohbetler ne muhabbetler ayakta tutmaya yetmedi bizi.

Normal şartlarda kendimizi iyi hissetmek için yaptıklarımızın hiçbirini yapamadık. Gücümüz kalmadı. Orada zamanla yarışan ekipleri gördükçe burada zaman durdu. Her biri için dua ettik. Her gün ağlayarak dua ettik. Tüm bunların yanında, bir de bilgi kirliliği ile savaşmaya çalıştık.

İnsan bir enkaz başında beklerken, bir umut ararken bu kirliliğin nelere mal olabileceğini daha iyi anlıyormuş. İnsanların iyi niyetle yaydıkları haberleri teyit etmemelerinin neler yaratabileceğini gördük hep beraber. Kişisel hayatımda da yaşadım bunu.

Haber beklediğim bir ismin vefat haberini gördüm sosyal medyada. Altında henüz bir bilgi olmadığını söyleyen insanlara da bilginin teyit edildiğini, kesin olduğunu isterse aile ile görüşebileceğini yazmıştı hatta. İnsanın dünyası nasıl başına yıkılıyor, hiç görmediği salt yardım etmek için çabaladığı insanların vefat haberini okumak bir insanda ne hisler uyandırıyor bilemezsiniz…

Daha sonra bu haberin teyitli olmadığını, çalışmaların devam ettiğini de bildirdi kendisi. Şimdi öfkelensen bir yanlış, öfkelenmemek de elde değil. Arkadaşlar lütfen. İyilikle yaptığınız, temiz niyetlerle gerçekleştirdiğini şeyleri teyit etmeden paylaşmayın. Kendimiz de gördük ki yapılan ihbarların bir kısmı asılsız çıktı. O süreçte kaç enkaza müdahale edilebileceğini, kaç canın kurtulabileceğini düşündünüz mü hiç?

Evet insanların fikirlerini paylaşmaları, istediklerini dile getirebilmeleri konusunda ben de pek çok insanla hemfikirim. Fakat bu paylaşımlar, dile getirdikleri bu cümleler doğru değilse? Bunun vebalini kime ödeteceğiz?

Hakkına girdiğimiz, belki de yaşamını elinden aldığımız onlarca insanın vebalini nasıl ödeyeceğiz? Bölgede farklı farklı haberler çıkıyor. İnsanlar hem de koca koca insanlar hiç sorgulamadan, doğruluğunu yanlışlığını araştırmadan yayıyor bu bilgileri. Diyanetin vefat eden insanların bedenlerini yaktığı söylendi. Ve inanır mısınız bu elden ele yayılarak bizim kulağımıza kadar geldi.

Diyanet çalışanları göz yaşlarıyla yalanladı iddiaları. ‘Maalesef bizim cesetleri yaktığımızı iddia edenler oldu’ diye başlıyorlar sözlere. Bilmem farkında mısınız ama insanlar annelerini, babalarını, evlatlarını, sevdiklerini kaybediyorlar.

Ve kimisi o bölgeden tıpkı bizim gibi oldukça uzakta. Ne yazık ki iletişimde yaşanan sorunlardan dolayı bazı haberleri de bizler gibi sosyal medyadan takip ediyor olanları. Bunlarla karşılaştığınızı düşünsenize. Bir yakınınız vefat etmişken, henüz yaşam savaşını yeni kaybetmişken ve siz aslında bu acı haberler sarsılırken bir de bu iddiayla karşılaştığınızı düşünün.

Yazık etmeyin. Lütfen ama lütfen. Son bir kez daha seslenmek istiyorum. Lütfen paylaşım yaparken paylaştığınız konuda teyit alın. Teyit alma imkanınız yoksa lütfen paylaşmayın. Sizin iyi niyetle yaptığınız paylaşım, birilerinin kurtarılmasını engelleyebilir, birilerinin canının acımasına sebep olabilir.

Her şey bir yana, lütfen dikkatli olalım. Kimsenin acısına acı katmayalım. Bu vesileyle depremde hayatını kaybeden vatandaşlarımıza bir kez daha Allah’tan rahmet diliyorum.