Bugüne dek iyi kötü pek çok şey yaşadım.

Pek çok durumun üstesinden gelmek zorunda kaldım. Bazılarında yalnızdım bazılarında hiç ummadığım kadar kalabalıktım.

Yaşadıklarımdan bazıları kimileri için çok küçük şeylerdi.

Belki de bu sebeple benim yanımda yürümediler.

Birileriyle tanışırken, hep bir yolda yürüdüğümüzü düşünüyorum.

Bu yolun belli dönemeçleri, belli başlı tepeleri ve çukurları var.

Mühim olan bu çukurların üstesinden gelebilmek diye düşünüyordum eskiden beri.

Şimdi o çukurlara düşmeyi de seviyorum.

Çünkü hayatın değerini aslında o çukurlar belirliyor.

Hayat düz bir çizgi üzerinde gitseydi buna tükenmek denirdi galiba.

‘Ömür Hanımla Güz Konuşmaları’nda şöyle sesleniyor Şükrü Erbaş:

“Başlamanın bir anlamı varsa bitişi göze almak, bitişin bir anlamı varsa başlangıcı olmak değil midir? Yaşamı düz bir çizgide tutmak tükenmektir.

Yaşamak zorunda olduğumuz şunca yılı aykırı uçlar arasında gezdirip geçirmedikçe, alışkanlıkların sınırlarını aşmadıkça zaman zaman, yaşamak nasıl yenilik olur tükenmek değil de?”

Yaşamı düz bir çizgide tutmak…

Uzun süredir bunu düşünüyorum.

Yaşam hakikaten, düz bir çizgide tutulabilir mi?

Yoksa yaşamı güzel kılan şey iniş ve çıkışlar mıdır?

Son zamanlarda hem ben hem de çok yakın arkadaşlarım bazı zor anlardan geçtik. Bazılarını beraber atlattık bazıları sadece kendi başımıza çözebileceğimiz şeylerdi.

Yine de insan böyle zamanlarda ona destek olabilecek birinin varlığını hissetmek istiyor.

Ben bu konularda şanslı biriyim sanırım.

Bugüne kadar kendimi yalnız hissettiğim çok az zaman oldu.

Arkadaş seçimi konusunda her zaman başarılı olamasam da yanımda olan insanlarla çok uzun yollar kat ettik.

Buradan onlara teşekkür etmek istiyorum.

Geride bıraktığımız yılda, enkazında kalacağımı düşündüğüm her olayda benim yanımda olduğunuz için, birbirimize destek olduğumuz için, her daim yaslanacak bir omuz bulabildiğim için size teşekkür ederim.

Umuyorum ki önümüzdeki kocaman bir yıl içerisinde, her sıkıntının üstesinden beraber geliriz.

İnsan istiyor ki hiçbir dertle karşılaşmasın, hiçbir sorunla karşı karşıya kalmasın…

Fakat bu da yaşamı düz bir çizgide tutmaya çalışmak olmaz mı?

Elimizden geldiğince, dilimiz döndüğünce ve kalbimiz o hissi yaşatmaya devam ettikçe, birbirimize destek olabileceğimiz anlarımız olsun bol bol.

Dertlerimizi bir bakışımızdan, ses tonumuzdan anlayan insanlarla yürüyeceğimiz uzun yollarımız olsun önümüzde.

Sağlık, sıhhat ve bol muhabbetle…